در طی این مسیر و در کنار تمامی برنامهریزیهای مختلفی که صورت میگیرد، یکی از طرحهایی که به ویژه طی چند سال اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته و سعی شده تا آنجا که میتوان به گونهای شایسته برگزار شود، تکریم و تجلیل از پیشکسوتان و فرهیختگانی است که بر گردن فرهنگ و ادب حق دارند. تا از منظر برپایی چنین مجالسی ضمن قدردانی از هنرآفرینیها و تلاشهای فرهنگی این بزرگواران، بتوان

الگوهای دستیافتنی و ملموسی را برای نسلهای جوانتر و یا آنان که کمتر توانمندیهای خود را باور دارند، معرفی نمود. برنامهریزی و اجرای برپایی چنین مراسمی به صورت منسجم و هدفمند در کازرون، طبیعتاً بر عهده ادارهی فرهنگ و ارشاد اسلامی بوده که از همان ابتدا به عنوان متولی اصلی، قدم پیش نهاد. پیشینهی برپایی مراسمهای تجلیل به گونهی ذکر شده در دوران انقلاب اسلامی نیز به دورهی مدیریت مهدی هنرجویان بر ادارهی فرهنگ و ارشاد اسلامی کازرون برمیگردد. در واقع زمانی که نقدهای بسیاری در ارتباط با اتهام دیرینه ی ما

ایرانیان مبنی بر تکریم فرهیختگان پس از درگذشت آنها مطرح میشد و طبیعتاً دامنهی آن به کازرون هم می رسید، طی مجموعه برنامههایی، کار تجلیل از برخی چهرههای فرهنگی و هنری کازرون آغاز شد. مدیریت پیشین اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی موفق شد طی برنامههایی به تجلیل از چهره هایی همچون حسن اجتهادی، شریعت ادیبی، زندهیاد ستوده و … بپردازد. پس از وی نیز مدیریت جدید سعی نمود با گستردگی بیشتر از لحاظ کمی، کار تجلیل و برپایی چنین مراسمی را از سر گرفته و موفق به برپایی چند ویژه برنامه در همین راستا شود و طی آن، بزرگداشتهایی برای برخی چهرههای مطرح فرهنگی و هنری شهرستان به اجرا درآورد. شاید در این میان برجستهترین  برنامهی اجرا شده، بزرگداشتی باشد که چندی پیش به همت ادارهی فرهنگ و ارشاد اسلامی کازرون و برای تجلیل از هفت شخصیت فرهنگی و هنری شهرستان برگزار شد. همانگونه که ذکر گردید، مجموع برپایی این نشست ها برآیندی مثبت را چه در سطح جامعه و چه در میان اهالی

فرهنگ و هنر در پی خواهد داشت. اما در این میان مسئله ای حل نشده وجود دارد که دائماً چهرهی مثبت برپایی این دست از مراسم را در پشت پردههای شائبه فرو میبرد. بدون شک میدانیم تمامی اشخاصی که تاکنون برای آنها مراسم تجلیل و بزرگداشت برپا شده، در طول دوران حیات پرارزش خود سختیهای فراوانی را در راه فرهنگ و هنر متحمل شده و هزینههای بسیاری را در این راه صرف نمودهاند و برپایی این دست مجالس کمترین میزان قدردانی از آنهاست .اما سوال اساسی آنجاست که هستهی فکری برپایی مجالس تکریم و تجلیل، انتخاب افراد را بر اساس چه ویژگیهایی قرار داده و با چه اولویتی به پیش میبرد؟ به عنوان مثال میدانیم که یک شخصیت علمی بر اساس مرتبهی علمی و سطح دانشگاهی، تعداد کتب و مقالات علمی منتشر شده و یا تعداد اختراعات و اکتشافاتش از شخصیت علمی دیگر تمایز داده میشود. اما مرور ضربان تجلیل از شخصیتها در کازرون، نمیتواند اجماعی از ویژگیهای ثابت را به دست دهد. و از آن مهمتر متأسفانه فقدان اولویتبندی مناسب در برپایی اینگونه تجلیلها، سبب شده شاهد برپایی همایشهایی همچون تجلیل از مرحوم مظفریان پس از درگذشت ایشان باشیم. یعنی شخصیتی که از قدیمیترین پژوهشگران کازرونی بوده و در زمانی که برخلاف امروز، انتشار یک کتاب مستلزم صرف هزینههای فکری و ریالی فراوان بوده، موفق به انتشار چند عنوان کتاب از جمله کتب مرتبط با تاریخ و فرهنگ کازرون گردد که یکی از برجستهترین آنها تا چند سال به عنوان تنها کتاب مرجع در رابطه با کازرون استفاده میشد، پس از درگذشتش مورد توجه قرار گرفته و از وی تجلیل میشود.

از سویی دیگر فقدان پرداختن به تکریم پژوهشگران و مورخان برجسته و صاحبنامی همچون حسن حاتمی ( از برجستهترین پژوهشگران حوزهی مردمشناسی و صاحب چندین عنوان کتاب) ، عمادالدین شیخالحکمایی ( مدیر انتشارات کازرونیه که طی هفت سال موفق به انتشار بالغ بر ۲۵ عنوان کتاب تخصصی در ارتباط با کازرون شد و چند عنوان کتاب در ارتباط با کازرون را نیز خود به رشتهی تحریر یا تألیف درآورده) ،موسی مطهریزاده ( پژوهشگر تاریخ و فرهنگ مردم و دارای چند عنوان کتاب تخصصی در ارتباط با کازرون) ، عبدالنبی

سلامی ( پژوهشگر تاریخ و فرهنگ مردم و دارای چند عنوان کتاب تخصصی به خصوص در ارتباط با گویشهای کازرونی وروستای دوان)، طاهر شیخالحکمایی ( هنرمند برجسته ی مجسمهسازی کشور، عضو هیئت علمی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و رییس هیئت مدیره انجمن مجسمه -سازان ایران) ، فرشاد فرشتهحکمت ( نویسنده، کارگردان، داستاننویس و پژوهشگر) ، دکتر جهانبخش ثواقب ( دکترای

تاریخ ایران اسلامی و انتشار دهها عنوان کتاب و مقاله از جمله کتب و مقالات مرتبط با تاریخ و فرهنگ کازرون) و حتی دکتر علیاکبر سرفراز که به رغم کازرونی نبودن ولی به دلیل ۱۲ سال حفاری در مجموعهی باستانی بیشاپور و شناخت و تعلق خاطر فراوان به آثار تاریخی کازرون میتواند به عنوان یک شخصیت برجستهی فرهنگی کازرون مورد تجلیل قرار گیرد، در کنار دهها نام دیگری که خدمات شایان توجهی را به فرهنگ و هنر کازرون نمودهاند، سبب شده به رغم تلاشهای فراوانِ صورت گرفته، نتوانیم کارنامهی قابل قبولی را برای طی مسیر تجلیل از فرهیختگان کازرونی متصور باشیم. نکتهی جالب اینکه در مورد تمامی اشخاص فوقالذکر می -توان معیار و ملاک سنجشِ ملموس و واقعبینانهای را نیز مطرح نمود تا به عنوان شاخصی برای برگزیدن افراد قرار گیرد. فی -المثل تعداد کتب تخصصی و کاربردی منتشر شده توسط آنها در حوزهی کازرون و یا کسب عناوین و لوحهای افتخار از جشنوارهها و فستیوالهای مطرح کشوری و بینالمللی و یا خلق آثار هنری مطرح در سطح کشور و تدریس در سطوح دانشگاهی و یا رتبهی علمی و… از این دست شاخصها هستند که می

توانند به صورت شفاف ارائه شده و از مدد این ملاک های سنجش، ابتدا شخصیتها شناسایی، سپس اولویتبندی شده و برای برپایی مراسم تجلیل از هرکدام، مقدمات کار و مذاکرات مربوطه را آغاز نمود. بدین طریق هم جلوی تمامی شائبات گرفته میشود و هم آنکه تمامی شخصیتهای فرهنگی و هنری بر اساس میزان تأثیرگذاریهای عملی در طول دوران حیات خود در سطح جامعه، مورد تجلیل و تکریم قرار میگیرند.

در این میان استفاده از الگوهایی همچون همایش چهره های ماندگار ( که شاید بتوان به گونهای مشابه برای کازرون نیز برگزار گردد) میتواند مفید و راهگشا باشد. در پایان بار دیگر بر مثبت بودن چنین اقداماتی به خصوص برای تمامی شخصیتهای هنری و فرهنگی که تاکنون مورد تجلیل قرار گرفتهاند تأکید میشود. بدون شک ادامهی برپایی این تجلیلها میتواند موجب تقویت واقعی حس اعتماد به نفس در بین نسل جوان و همچنین تکریم اصولی از شخصیت و تلاشهای فرهیختگان و هنرمندان و فرهنگیان جامعه خواهد شد

منبع : هفته نامه بیشا پور شماره ۱۴۶

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

نگرشی بر آنچه جاده در یکسال نخست برای کازرون به ارمغان آورد

یکسال پس از جاده

نخستین عبارتی که پس از شنیده شدن نام جاده در کازرون به ذهن متبادر می­شود، انتظاری ۴۰ساله است. انتظاری که تمامی اقشار جامعه­ی شهری و روستایی کازرون بر معنای آن به درستی واقفند، چراکه فشار و دردهای ناشی از این محرومیت ۴۰ساله را با تمام وجود درک کرده­اند. چراکه به درستی به یاد دارند چه فرصت­های فراوانی از جمله احداث مجتمع­های صنعتی، بهره­مندی از بازاری پررونق و درگردش، امکان حضور اساتید برجسته­ی دانشگاهی و… را به واسطه­ی فراهم نبودن امکانات زیرساختی که در صدر آنها می­توان به جاده­ی ارتباطی ایمن و مناسب اشاره نمود از دست دادند. هنوز زمان زیادی از آن روزها نگذشته که هر کس قصد سفر به کازرون را داشت بایستی از آزمون مرگ و زندگی گسترده بر تنگ­ابوالحیات عبور می­کرد. هنوز به راحتی می­توان به یادآورد که به علت وقوع یک سانحه تصادف در گردنه­های منتهی به تنگ­ابوالحیات چه ساعت­ها و دقایقی که در پشت ترافیک­های به وجود آمده تلف نمی­شد و عابرین تنها می­توانستند حسرت بخورند و منتظر بمانند.

اما به هر اندازه تک تک روزهای این ۴۰سال برای اهالی کازرون سخت و پردرد گذشت، ۱۸دی ۱۳۸۶ روزی شیرین و به یادماندنی بود. سال گذشته در چنین روزی بالاخره طلسم جاده کازرون ـ شیراز شکسته شد و اهالی کازرون و سایر نواحی مربوطه موفق شدند نتیجه­ی سال­ها تلاش و تحصن و طومار و تجمع و شعار و تعطیلی بازار و تعویض چندین نماینده­ی مجلس و وعده­ی چند رییس­جمهور و… را با سفری یک­ساعته از کازرون تا دشت­ارژن در طبیعتی بکر و زیبا و از دل کوه­ها و بر فراز دره­ها، به چشم ببینند.

تا سال گذشته پای صحبت هر کازرونی و یا دلسوزان این شهر که می­نشستی بحث از عقب­ماندگی اقتصادی و پایین بودن سرعت رشد فرهنگی و وقوع ناهنجاری­های متعدد اجتماعی که بنا بر اعتقاد بسیاری ریشه در قرارگیری کازرون در بن­بستی ارتباطی داشت به میان می­آمد و در پی آن حرف و حدیث­ها و اگرهای فراوانی که یکی پس از دیگری در رابطه با جاده مطرح می­شد؛ که اگر جاده بیاید چه می­شود و چه خواهد شد.

بر هیچ کس پوشیده نیست که امکانات و بسترهای زیربنایی همچون راه­های ارتباطی ایمن و مناسب تا چه اندازه می­تواند نقش موثر و تعیین­کننده­ای در شکل­گیری حیات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی یک جامعه ایفا نماید. اما بدون شک نمی­توان تقویت این حیات را تنها از یک بستر انتظار داشت و فی­المثل وقوع تحولات گسترده اجتماعی و اقتصادی را تنها در گرو وجود زیرساختی همچون جاده خلاصه نمود. با علم به این منظر و توجه به اینکه جاده­ی جدید کازرون ـ شیراز که اکنون کودکی یکساله است هنوز مدت زمان بیشتری را نیاز دارد تا بتواند تبعات مثبت و حتی شاید منفی خود را به درستی در خروجی­های اجتماع نشان دهد، اما بررسی همین یکسال عمر جاده نیز می­تواند ضمن نشان دادن برخی آیتم­هایی که بیشتر خود را نشان داده­اند، از هم­اکنون بستری را جهت برنامه­ریزی­های میان­مدت و بلندمدت با هدف هدایت مناسب­تر متغیرهای مرتبط با جاده به وجود آورد.

بنابراین و در نگاهی کلی می­توان برخی از عمده تغییرات ناشی از بهره­برداری یکساله از جاده­ی جدید کازرون ـ شیراز و برخی دیگر از مباحث و چالش­های عمده­ی مرتبط با این محور را به شرح زیر برشمرد:

کاهش زمان سفر در محور کازرون ـ شیراز

از بدیهی­ترین نتایجی که بهره­برداری از جاده­ی جدید کازرون ـ شیراز به دنبال داشت، کاهش چند ده کیلومتری فاصله­ی سفر میان دو شهر مذکور بود که این دست­آورد برای بسیاری ارزشمند می­نمود. کاهش زمان سفر علاوه بر آنکه موجب انگیزش بیشتر برای تردد از این محور شد، امید اهالی کازرون را برای افزایش بار ترافیکی و به تبع آن بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی افزایش داد. خوشبختانه این مهم تا حدودی حاصل شد، اما بنا بر دلایلی که در پی می­آید، همچنان تعداد قابل توجهی از مسافرین و رانندگان بین­شهری، به خصوص در مسیر بوشهر ـ شیراز و خوزستان ـ شیراز ترجیح می­دهند از محور پیشین استفاده نمایند. بدین طریق می­توان اذعان نمود این کاهش زمان بیشتر مناسب حال اهالی کازرون و برخی نواحی مرتبط با آن بوده است.

ایمن­تر از محور قبل اما همچنان دارای مشکل

بسیاری از کارشناسان بر این باورند که محور جدید به لحاظ دارا بودن عرض بیشتر و رعایت بالاتر ضرایب استاندارد و طراحی مناسب­تر، نسبت به محور پیشین از ضریب ایمنی بالاتری برخوردار است، اما همچنان با یک جاده­ی کاملاً ایمن فاصله دارد. برخی از صاحب­نظران معتقدند که ۴۰سال تحمل و صرف میلیاردها تومان هزینه جهت احداث این محور می­توانست به سرانجامی مناسب­تر منتهی شود و به جای بهره­برداری از یک جاده که در برخی نقاط دارای باند سبقت می­شود، می­توانستیم با مدیریتی مناسب­تر به جاده­ای دو محوره و یا چهاربانده دست یابیم. متأسفانه در این خصوص بایستی یادآور شد که گرچه متولیان امر در زمان افتتاح جاده، برای کاهش فشارهای ناشی از این نقد، وعده­های فراوانی جهت تعریض آن سر دادند، اما همچنان هیچ اقدام عملی خاصی در این زمینه صورت نپذیرفته است.

از طرفی نیز علیرغم گذشت یکسال از افتتاح جاده­ی مذکور، همچنان ضعف در نصب برخی علائم راهنمایی و هشداردهنده در طول مسیر، عدم احداث سیستم­های روشنایی مربوط به تونل­ها، عدم ساخت دیوارهای حائل کنار جاده (که باتوجه به کوهستانی بودن منطقه خطرات ریزشی فراوانی را به خصوص در فصل بارندگی به دنبال دارد) و… باعث شده ضریب ایمنی این محور کاسته شده و مشکلات متعددی جهت استفاده کنندگان از آن به وجود آید.

عدم بهبود وضعیت خطوط حمل و نقل بین­شهری

یکی از طبقات و به تعبیر دیگر اصنافی که به صورت مستقیم با خطوط حمل و نقل جاده­ای در ارتباط هستند و هرگونه تغییری در این راستا اثر مسقیمی بر معیشت آنها دارد، رانندگان اتوبوس­های بین­شهری هستند. شاید یکی از ملاک­های بررسی آنچه که جاده برای کازرون به ارمغان آورد، کنکاش در تغییرات به وجود آمده در خصوص وضعیت حمل و نقل مسافران بین­شهری باشد. در همین راستا چندی پیش اخباری در خصوص نارضایتی رانندگان ناوگان حمل و نقل مسافران بین­شهری در مسیر کازرون ـ شیراز در هفته­نامه­ی بیشاپور منتشر شد. مرور این خبر و بررسی اعتراضات رانندگان موید این مطلب است که کاهش چشم­گیر مسافران به دلیل عدم تمایل بسیاری از مسافران قسمت­های شرقی شهرستان کازرون (همچون قائمیه) به تردد از مسیر جاده­ی جدید از یکسو و افزایش استهلاک ناشی از شیب زیاد جاده­ی جدید از سوی دیگر، علاوه بر آنکه موجب نارضایتی اقشار مرتبط با خطوط حمل و نقل بین­شهری شده، دلیلی بر ناکامی برنامه­ریزی­های صورت گرفته در این راستا نیز بوده است.

همچنین بایستی یادآور شد عدم تمایل بسیاری از اتوبوس­های مسافربری محور بوشهر ـ شیراز و همچنین برخی شهرهای استان خوزستان ـ شیراز به عبور از محور جدید کازرون به دلیل شیب­های غیراستاندارد و تندِ موجود در این محور باعث شده است که هیچگونه تغییر رو به رشدی را در خصوص وضعیت حمل و نقل مسافرین بین­شهری در ارتباط با جاده جدید شاهد نباشیم.

آغاز تخریب دشت­برم

بی­تردید در کنار تمام دست­آوردهای مثبتی که احداث محور جدید کازرون ـ شیراز به دنبال داشته است، وقوع بحرانی زیست­محیطی در منطقه­ی زیبا و منحصربه­فرد دشت­برم و عدم اتخاذ تدابیری پیشگیرانه باعث شده تلخ­کامی جدیدی برای وضعیت محیط­زیست و منابع پرارزش طبیعی کازرون به وجود آید. دشت­برم که تا پیش از ورود نخستین ماشین راه­سازی و شنیدن صدای گوشخراش اولین اره­برقی، جنگلی بکر و زیبا با گونه­های متعدد گیاهی و جانوری بود، امروز میزبان عبور روزانه صدها اتومبیل و پخش مواد روغنی و تحمل دود و آلودگی­های صوتی و حرارت­های تولید شده از این اتومبیل­ها می­باشد و هر روز شاهد صحنه­های دلخراش از بین رفتن جانوران خود در برخورد با وسایل نقلیه و همچنین شکسته شدن و به آتش کشیده شدن شاخه­های درختان زیبای خود است. به تمامی این موارد اضافه کنید که وضعیت مناسب حمل و نقلیِ به وجود آمده در این منطقه، باعث برانگیخته شدن طمع بسیاری از سودجویان شده؛ به گونه­ای که آنان بی­مهابا به جان بستر غنی و سرشار از مواد معدنی این دشت افتاده و با شخم­زدن­های پیاپی به فکر کشت در این زمین­ها افتاده­اند.

بنابراین و با نگاهی کلی، به وضوح می­توان جای خالی ارگان­های دولتی و غیردولتی که می­توانند نقش موثری در ارائه­ی آموزش­های کاربردی و ایجاد فرهنگ مناسب جهت برخورد عمومِ مردم با طبیعت را داشته باشند، احساس نمود.

*****

در برداشتی دیگر از مباحث مرتبط با جاده بایستی بر این نکته­ی کلیدی تأکیدی چندباره نمود که تمامی تلاش­های ۴۰ساله برای جاده، جز با اندیشه­ی خروج کازرون از بن­بست ارتباطی نبوده است. بدون شک این مهم تحقق نمی­یابد مگر با تکمیل سایر طرح­های در دست اجرا و اهتمام ویژه جهت توجیه برخی از طرح­هایی که در دوره­های پیشین اقدامی قابل توجه برای نیل به آنها صورت نگرفت. در این راستا نیز می­توان برخی موارد برجسته را بدین شرح برشمرد:

تونل بناف

به عنوان مثال کار احداث تونل مغموم بناف که ظاهراً طبق آخرین پیگیری­ها رنگِ مُهر «مشکل­فنی­دار» شدن بر نامه­ی توقف آن کمرنگ شده و برخی از کارشناسان اذعان نموده­اند که قابلیت اجرایی دارد بایستی به سرعت در اولویت طرح­های اجرایی قرار گیرد. گرچه در این مورد با توجه به تلاش­هایی که در دوره­های قبل صورت گرفت و به عنوان مثال به سرعت کار ساخت تونل تنگ­ترکان را آغاز نمودند و به تبع آن توجیه اقتصادی احداث تونل بناف با مشکلی اساسی مواجه شد، امید برای از سرگیری عملیات حفاری تونل بناف کمتر شده، اما هنوز هم می­توان چشم به تدبیر ریزبینان و آینده­نگران داشت. تنها کافی­ست دقت کنیم که اگر بناف ساخته نشود و کار به همین منوال ادامه یابد، چه خواهد شد؟

کمربندی کازرون

در کنار توجه به ساخت این تونل، نکته­ی برجسته­ی دیگر بحث ساخت کمربندیِ همواره بر کاغذ مانده­ی کازرون است که مدت­هاست کار مطالعه­ی آن آغاز شده و بنا بر آخرین اظهاراتِ نماینده­ی شهرستان، به صورت چهاربانده اجرا خواهد شد. در این مورد بایستی به خاطر داشت، مادامی که این کمربندی ساخته و به بهره­برداری نرسد، بار ترافیکی ناشی از عبور کامیون­ها و وسایل نقلیه عبوری از محورهای منتهی به کازرون، بر عهده­ی خیابان­های سرشار از عابرین پیاده­ی این شهر است؛ نکته­ای که لزوم احداث و عواقب ناشی از بهره­برداری دیرهنگام آن سال و سال­های گذشته و به کرات از طریق مقالات و یادداشت­های مختلف گوشزد شده است و مطمئناً صاحبین امر با تمامی زوایای آن به خوبی آشنایی دارند.

راه آهن

در این مورد ویژه، توجه به این نکته نیز حائز اهمیت است که اگر یک یا دو دهه پیش می­توانستیم عبور راه­های جاده­ای را عاملی برای خروج از بن­بستِ یک منطقه قلمداد نماییم، امروز اما با تغییر بسیاری از ساز و کارها نمی­توان به این راحتی در مورد خروج از بن­بست به وسیله­ی چنین راه­هایی ابراز عقیده نمود. در ایرانِ امروز، وجود خطوط ارتباطی ریلی به دلیل ایمنی بالا، کاهش هزینه­ها، افزایش راندمان باری و… باعث شده تا تغییرات اساسی در ساختار فرمول­های مربوط به خروج از بن­بست و رونق اقتصادی و اجتماعی مرتبط با آن به وجود آید. خاصه آنکه استان فارس نیز از چند سال پیش در آستانه­ی تحول ریلی قرار گرفته و در این مجال بایستی به جد در اندیشه­ی بهره­برداری از خطوط راه­آهن در شهرستان کازرون بود.

محور عجیب دشت­ارژن ـ تنگ­ابوالحیات ـ قائمیه

در پایان اما سوال همواره جالبی در ذهن نگارنده باقی می­ماند و آن هم تأکید وزارت محترم نفت و وزارت راه و ترابری بر چهاربانده کردن و ایجاد باندهای سبقت در محوری است که سال­های سال جان همشهریان و هموطنانمان را گرفت و هیچگاه کسی قدم بر ایمن سازی آن پیش نگذاشت، اما به موازات تشدید فعالیت­های کارگاه ساخت جاده­ی جدید کازرون ـ شیراز به یکباره وضعیتی دیگرگونه یافت. و طرح این پرسش پایانی که آیا بهتر نیست وزارت محترم نفت و مسوولین محترم وزارت راه و ترابری بجای تأکید بر صرف هزینه­های هنگفت جهت ایجاد ترانشه­های متعدد و کوهبری­های فراوان و قطع بی­رویه­ی درختان واقع در تنگ ابوالحیات (که بارها مورد اعتراض اداره کل محیط­زیست استان فارس نیز قرار گرفته) به فکر تکمیل و ایمن­سازی اصولی جاده­ی یکساله­ی کازرون ـ شیراز که اهالی کازرون این همه سال را جهت دستیابی به آن انتظار کشیدند، باشند و یا آنکه به دنبال احداث کمربندی مناسب و یا ساخت تونل بناف باشند تا منافع آن شامل همه­ی اهالی شهرستان و تمامی مناطق و بخش­ها شود؟

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

مطالب مرتبط

• برگزاری جشن نامهی ۹۹۹ سالگی شاهنامه توسط انجمن هم اندیشان جوان کازرون
• تشدید روند تخریب کاروانسرای میانکتل

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد